Instytut Strat Wojennych im. Jana Karskiego oraz Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie zapraszają na wykład z cyklu:
„Cienie wojny. Spotkania o stratach i pamięci” pt. „Kierunki rozbudowy i modernizacji międzywojennego Lwowa: rozwój przestrzenny – architektura – urbanistyka”
Wykład wygłosi dr Ewa Bukowska-Marczak
Wtorek, 21 kwietnia 2026 r., godz. 17.00
Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. H. Łopacińskiego w Lublinie
ul. Narutowicza 4, 20-950 Lublin
Wstęp wolny
Okres międzywojenny był czasem intensywnej rozbudowy i modernizacji Lwowa. Mimo licznych trudności w mieście powstało wiele ważnych obiektów użyteczności publicznej. Rozwijało się również budownictwo mieszkaniowe. Już na początku lat 20. władze miejskie dostrzegały konieczność budowy nowych mieszkań w związku ze stratami wojennymi, przeludnieniem oraz napływem ludności do miasta.
Inwestycje wspierały zarówno władze miejskie, jak i spółdzielnie mieszkaniowe, instytucje publiczne oraz prywatni inwestorzy. W celu ożywienia handlu po zniszczeniach spowodowanych pierwszą wojną światową oraz promocji przemysłu i rolnictwa południowo-wschodniej Polski uruchomiono Targi Wschodnie. Pierwszy raz zorganizowano je we wrześniu 1921 r.
W 1930 r. Lwów został poszerzony o nowe dzielnice podmiejskie. Była to inwestycja dość kosztowna; poza tym wpływy miasta na początku lat 30. zostały dosyć mocno ograniczone ze względu na Wielki Kryzys. Mimo tych trudności w latach 30. w mieście powstało wiele nowych instytucji kulturalnych oraz obiektów sportowo-rekreacyjnych. W dniu 15 stycznia 1930 r. działalność rozpoczęło Polskie Radio Lwów.
Okres po zakończeniu Wielkiego Kryzysu przyniósł intensywny rozwój architektury modernistycznej, zarówno w budownictwie mieszkaniowym, jak i w inwestycjach publicznych. Doskonałym przykładem tego nurtu jest budynek Miejskich Zakładów Elektrycznych zaprojektowany przez Tadeusza Wróbla i Leopolda Karasińskiego. W tym czasie w mieście powstawały również wzorcowe osiedla mieszkaniowe, do których należała kolonia Towarzystwa Osiedli Robotniczych na Sygniówce oraz Kolonia Profesorska na Krzywczycach.
Ewa Bukowska-Marczak – doktor historii, pracowniczka Instytutu Strat Wojennych im. Jana Karskiego, współpracowniczka Zakładu Historii Społecznej XIX i XX w. w Instytucie Historii PAN. Kierunki badań: stosunki polsko-żydowsko-ukraińskie w okresie międzywojennym, historia społeczna Galicji i Lwowa. Stypendystka i współpracowniczka Centrum Historii Miejskiej Europy Środkowo-Wschodniej we Lwowie (2016) oraz Fundacji Lanckorońskich (2024); laureatka Nagród Historycznych „Polityki” (2020). Autorka książki „Przyjaciele, koledzy, wrogowie? Relacje pomiędzy polskimi, ukraińskimi i żydowskimi studentami Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie w okresie międzywojennym” (Warszawa 2019). Publikowała m.in. w „Kwartalniku Historii Nauki i Techniki PAN”, „Kwartalniku Historycznym”, „The Journal of V. N. Karazin Kharkiv National University. Series History”; tygodniku „Polityka”.
W programie: wykład, sesja pytań oraz losowanie trzech egzemplarzy książki autorstwa prelegentki.
Serdecznie zapraszamy!
