Początek eksterminacji polskich jeńców

Początek eksterminacji polskich jeńców

3 kwietnia 1940 r. funkcjonariusze sowieckiej bezpieki rozpoczęli m.in. w Katyniu eksterminację oficerów Wojska Polskiego, Korpusu Ochrony Pogranicza, Służby Więziennej i Policji Państwowej i Policji Województwa Śląskiego, wziętych do niewoli po ataku Armii Czerwonej na Polskę 17 września 1939 r.  

 

Była to realizacja decyzji sygnowanej niecały miesiąc wcześniej (tj. 5 marca 1940 r.) przez sowieckiego dyktatora Józefa Stalina oraz jego najbliższych popleczników, m.in. Wiaczesława Mołotowa i Michaiła Kalinina. 

 

Szacuje się, że ofiarami tego mordu o znamionach ludobójstwa padło wówczas ok. 15 tys. oficerów (przetrzymywanych dotąd w obozach w Kozielsku, Ostaszkowie i Starobielsku) oraz kolejne kilka tysięcy osób z m.in. sfery urzędniczej.

 

Przypuszcza się, że o sowieckim zamiarze wymordowania polskich jeńców poinformowana była strona niemiecka. Do konsultacji w tym kontekście miało dojść w trakcie konferencji pomiędzy funkcjonariuszami NKWD i Gestapo m.in. w Krakowie i Zakopanem w grudniu 1939 r. 

 

Dla spragnionych wiedzy: 

 

Niemiecki urzędowy materiał w sprawie masowego mordu w Katyniu, red. A. Bosiacki, Warszawa 2020

Zbrodnia katyńska. Nowe aspekty, red. S. Kalbarczyk, W. Wasilewski, Warszawa 2025 

A. Przewoźnik, J. Adamska, Zbrodnia katyńska. Mord, kłamstwo, pamięć, Kraków 2011

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Mapa i formularz kontaktu

Kontakt

Partnerzy